مقاله اختلالات فراگير رشد

دسته بندي : علوم انسانی » روانشناسی
اختلالات فراگير رشد
اختلالات فراگير رشد با اسيب شديد و گسترده زمينه هاي گوناگون رشد مشخص مي شوند مانند: اختلال در مهارتهاي تعامل اجتماعي متقابل, مهارتهاي ارتباطي, يا وجود رفتار, علايق و فعاليتهاي کليشه اي, اختلالهاي کيفي که اين وضعيتها را مشخص مي کنند, با توجه به سطح رشد و سن عقلي فرد تفاوتهاي اشکار دارند. اين بخش شامل اختلالهاي زير است:
اختلال اتيستيک , اختلال رت, اختلال از هم پاشيدگي کودکي , اختلال اسپرژر و اختلال فراگير رشد که به گونه اي ديگر مشخص نشده است. اين اختلالها معمولا در نخستين سالهاي زندگي اشکار شده و اغلب با درجه هايي از عقب ماندگي ذهني همراهند, که در اين صور عقب مانگي بايد روي محور 2 کدگذاري شود.
اختلال هاي فراگير رشد گاهي همراه با گروه گسترده اي از ساير بيماريهاي جسماني ديده مي شوند( مانند نابهنجاريهاي کروموزومي, عفونتهاي مادرزادي , نابهنجاريهاي ساختاري دستگاه اعصاب مرکزي ) . اگر چنين اختلالهايي وجود داشته باشند, بايد روي محور 3 کدگذاري شوند. هرچند در گذشته اصطلاحاتي مانند روان پريشي و اسکيزوفرني کودکي را براي اشاره به افرادي که به اين اختلالها دچار بودند, به کار مي بردند, ولي اکنون شواهد قابل ملاحظه اي وجود دارند دال بر اينکه اختلالهاي فراگير رشد با اسکيزوفرني کودکي تفاوت دارند (هرچند کودکي که اختلال فراگير رشد دارد بعدها ممکن است دچار اسکيزوفرني شود) .
اختلال اتيستيک
اگرچه اوتيسم اولين بار بطور رسمي در سال 1943 توسط لئوکانر معرفي شد اما احتمالا پيش از ان نيز نمونه هايي تحت عنوان بچه هاي وحشي يا احمق گزارش شده است.
سردرگمي هاي زيادي قبل و پس از توصيف کانر در مورد اينکه اوتيسم بعدا به صورت اسکيزوفرني يا ساير انواع سايکوز گسترش مي يابد وجود داشته است. کانر در گزارش هاي خود يازده مورد را معرفي مي کند که مشکلات زيادي در رابطه با ساير افراد داشتند . در حالي که در برقراري ارتباط و کار با اشيا» توانايي بسيار زيادي از خود نشان مي دادند. وي همچنين مشاهده کرد در صورت پيشرفت زبان, اين کودکان مشکلاتي نظير اکولاليا خواند داشت. اين افراد همچنين رفتار و اعمال تکراري و بي هدفي را بطور مداوم و به صورت کليشه اي تکرار مي کنند.
براي سالهاي متمادي تصور براين بود که اوتيسم تظاهر اوليه اسکيزوفرني است. البته مطالعات گسترده بعدي مشخص کردند که اسکيزوفرني کودکي و اوتيسم دو اختلال متفاوت و مجزا هستند. اوتيسم اولين بار در DSMIII درحيطه اختلالات نافذ رشدي ( PDDs) معرفي شد